Kalkan adlı eserinde Haluk Naci Tuğcu, içsel gücü sahip olduğumuz farkındalığımız olarak ele alıyor. Korumayı fiziksel ya da dışsal bir unsur olarak değil, içeride, görünmez ama güçlü bir kalkan olarak tasvir ediyor—dayanma, dönüşme ve hem içsel hem de dışsal fırtınaların ortasında merkezde kalabilme gücü. Karanlık ve akışkan formların içinden yükselen canlı renkler, zorluklar karşısında hayat enerjisinin ortaya çıkışını simgeliyor. Zengin dokular ve katmanlı kompozisyonlar da hayatımızda bu zorlukları nasıl üstesinden geldiğimizi gözler önüne seriyor. Koruyucu bağırmaz; taşır. Kaos karşısında özünü koruma cesaretini sessizce içinde barındırır. Tuğcu, izleyiciyi kendi içsel zırhını düşünmeye davet eder—sertlikten değil, devam etme iradesinden yapılmış bir zırh.